Gelezen...

Een schat in de Hemel

Er was eens een ouder echtpaar, en naarmate de beide echtelieden ouder werden maakten zij zich meer zorgen over de toekomst. Wat zal er van ons worden als er een dag komt waarop we geen geld meer zullen hebben, wie zal zich om ons bekommeren? Wie zal onze huur betalen? Wie zal ons iets geven om voedsel te kunnen kopen? Wie zal er nog eens op bezoek komen?

Hoewel deze meneer en mevrouw elke dag baden: 'Geef ons heden ons dagelijks brood' en hoewel God elke dag dat gebed verhoorde, maakten ze zich nog steeds zorgen over hun toekomst.

Op een morgen ging de vrouw naar de keuken en daar vond zij in de oven een grote edelsteen. Ze nam de steen en liep naar haar man toe: 'Kijk nou eens wat ik gevonden heb, een grote edelsteen.' Haar man zag de edelsteen en riep: 'Nu hoeven we ons geen zorgen meer te maken over onze toekomst want deze steen is vast heel veel geld waard. We kunnen hem verkopen en dan hebben we genoeg geld tot aan het eind van ons leven.' In die zelfde nacht had de vrouw een droom. Een engel leidde haar rond en ze mocht alles zien. De engel toonde haar een kamer waarin een heleboel prachtige stoelen stonden opgesteld en elke stoel had in de rugleuning een mooie edelsteen. De engel gaf uitleg en zei: 'Deze stoelen zijn voor de mensen die op God vertrouwen en niet op het geld.' De engel toonde haar ook de stoel die op haar stond te wachten: 'Dat zal jouw stoel zijn', zei de engel, 'als je eenmaal in de hemel komt.' Maar toen de vrouw naar haar eigen stoel keek viel haar iets op. Waar bij de andere stoelen in de rugleuning een edelsteen zat, daar zat In haar stoel een gat. Ze vroeg aan de engel: 'Wat is er met die edelsteen gebeurd?' De engel antwoordde: 'De edelsteen die hier ontbreekt die heb jij in je oven gevonden, je hebt hem eigenlijk al vooruit gekregen en als je hem verkoopt en het geld gebruikt dan kan hij niet meer terug in je stoel en dan zal je altijd moeten zitten op een stoel zonder edelsteen.' Dat droomde de vrouw en toen ze 's morgens wakker werd vertelde ze haar droom aan haar man. Ze hebben heel lang met elkaar gesproken wat ze met de edelsteen zouden doen en tenslotte namen ze een besluit. Ze besloten hem terug te geven want zelden ze: 'We moeten op God vertrouwen en niet op een edelsteen.' 's Avonds voordat ze naar bed gingen legden ze de edelsteen terug in de oven, daar waar ze hem gevonden hadden en ze baden dat God hem weer zou terug nemen. En dat deed God. Toen ze de volgende morgen wakker werden en in de oven keken was de edelsteen verdwenen. Het oude echtpaar was daar bijzonder gelukkig mee. Nu wisten ze dat het beter is een schat in de hemel te hebben waar die niet gestolen kan worden, in plaats van hier op aarde.